Eurosonic festival: Valo, Sweden, July 1999

 

"Door Charlie Aalders, bezoeker festival"
Afgelopen zomer heb ik het geluk mogen proeven om het Eurosonic festival in Zweden mee te maken. Dit festival, georganiseerd door Winfrid Trenkler, wellicht voor sommige van u bekend, bestond uit optredens van de volgende groepen:
- ELEKTRONISCHE MASCHINE uit Nederland
- AIR SCULPTURE uit Engeland
- EROC uit Duitsland

Ik heb al vele festivals mogen meemaken maar dit festival, door de indrukwekkende omgeving waar het een en ander gepresenteerd werd, was wel heel bijzonder. De setting was een klein eilandje in een meer omgeven door omvangrijke bossen. Hierop bevond zich het podium. De combinatie van de omgeving en de live geproduceerde elektronische muziek heeft op mij een grote indruk gemaakt.

Welnu Elektronsiche Maschine beet de spits af. Deze Nederlandse groep was voor mij bekend van hun CD: reactor. Deze groep heeft voornamelijk nieuw materiaal gespeeld. Ik was aangenaam verrast door de wijze waarop deze heren hun muziek presenteerde. Duidelijk te merken was dat deze jongens de lange reis uit Nederland niet voor niets gemaakt hebben. Ze hebben gespeeld alsof hun leven er vanaf hing. Opvallend was de rol van Jos die met zijn handgeslagen percussie de toch al flink ritmische muziek flink kracht bijzette. Aangevuld met het aandeel van Richard en Jaap werd me duidelijk dat we hier te maken hadden met een niet standaard elektronisch optreden. In het oog springend was de rol van voor de mij onbekende apparatuur (minikeyboards en draagbare drumpads).
Over de show van Elektronische Maschine was duidelijk nagedacht: Een computerstem kondigde de show aan, waarna het eerste nummer met een spannend intro de boel op gang zette. Al naar gelang de show vorderde werd de druk opgevoerd en werden de nummers meer en meer dansbaarder, hetgeen dankbaar werd opgepikt door het publiek dat gaande weg de show de dansvloer voor het podium in toenemender mate onveilig maakte. Sterk was ook de varieteit van de nummers van de heren. De show werd afgesloten met het schitterende nummer Tanzen mit Computer. Hierbij verlaten de muzikanten een voor een het podium, de computer moederziel alleen achterlatend die meteen de kans greep om dit nummer te voorzien van een schitterend eindpartij. Klein minpuntje was de zang van Richard, die niet geheel tussen het elektronische geweld uit de verf kwam.
Maar dit mocht de pret niet drukken. Het publiek nam duidelijk geen genoegen met het eindigen van de show en eiste dan ook een toegift. Elektronische Maschine stelde het publiek niet teleur en speelde het nummer "Economy".,een wel zeer dansbaar nummer. Na dit nummer was de koek op.

Het volgende optreden werd verzorgd door Air Sculpture. Het unieke van dit optreden is dat alles wat deze drie heren brachten voor 100 % live gespeeld werd. Verder waren alle nummers geimproviseerd. Deze aanpak brengt uiteraard risico's met zich mee, maar het moet gezegd dat deze heren een formidabel optreden hebben verzorgd, niet zozeer door hun presentatie, maar vooral door hun muziek. De rustige stijl van deze heren paste uitstekend in het geheel van het festival na het energierijke optreden van Elektronische Maschine. Van deze muziek werd dan ook genoten door lekker onderuit gezakt te zitten er verder rustig van de omgeving te genieten. Liefhebbers van de lang uitgsponnen nummers hebben wat om naar uit te kijken op het komende E-life festival. Ook deze heren kwamen er zonder toegift niet vanaf.

Eroc verzorgde de volgende show ondersteund door 2 andere muziekanten, die op gitaar speelde. Opvallend was de keuze van de plaats van het optreden. De heren speelde op een matje opgesteld op het gras naast het podium. Hierdoor kon naar de muzikanten gekeken worden met in de achtergrond de schitterende natuur.
Eroc staat bekend om zijn grote staat van dienst. De nummers die hij gespeeld heeft maakte dit volledig waar. De muziek was niet voor 100% elektronisch, hetgeen goed was voor de afwisseling voor zo'n festival. Na 15 jaar ben ik er ook achter gekomen dat het nummer Wolkenreisen van Eroc is. Deze klassieker werd als toegift met veel succes gebracht. Het gerucht wat tijdens het festival de ronde deed werd bewaarheid. Op veler verzoek was Elektronische Maschine bereid het festival af te sluiten door nog een optreden.te geven. De duisternis was al ingetreden en nu bleek dat de show van deze elektronische krachtpatsers uit Nederland nog beter uit de verf kwam. Dezelfde nummers van de eerste show werden weer gespeeld.wel in een andere volgorde. De stemming bij het publiek zat er goed in, vlak voor het podium werden de leden van Elektronische Maschine hartstochtelijk toegeschreeuwd. Deze toestanden heb ik zelf nog niet eerder meegemaakt met elektronische muziek. Aan alles komt een eind, dus ook aan het optreden van Elektronische Maschine.
Vermoeid maar voldaan stapten de heren weer een voor een van het podium omgeven door het enthousiaste publiek. Het zou mij benieuwen wat een optreden van deze heren teweeg zal brengen met deze show bij een van de festivals in Nederland. Navraag bij Winfried Trenkler leerde mij dat hij een dergelijke reactie van het publiek niet verwacht had.

Al met al durf ik te stellen dat we best trots mogen zijn dat er in Nederland nog zo'n klasseband is.